Prace interwencyjne

I. ZASADY OGÓLNE

1. DEFINICJA

Prace interwencyjne oznaczają zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, jeżeli zatrudnienie to nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze Starostą, w imieniu którego działa Dyrektor PUP i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

Pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych skierowane osoby bezrobotne, refundowana jest część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanych osób w wysokości uprzednio uzgodnionej.

2. PODSTAWA PRAWNA

Prace interwencyjne organizowane są w oparciu o przepisy:

a) ustawy dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity z 2008 r. Dz. U. Nr 69, poz. 415 z późn zm.)

b) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne (Dz. U. Nr 5, poz. 25)

3. KOGO MOŻNA SKIEROWAĆ?

Zgodnie z art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Starosta może kierować do prac interwencyjnych osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy tj.

1) bezrobotnych do 25 roku życia;

2) bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;

3) bezrobotnych powyżej 50 roku życia;

4) bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;

5) bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;

6) bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,

7) bezrobotnych niepełnosprawnych.

4. OKRES REFUNDACJI

W zależności od tego, którą z wyżej wymienionych osób Pracodawca zamierza zatrudnić w ramach prac interwencyjnych okres refundacji może wynosić:

6 miesięcy

Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, o których mowa w art. 49 ww. ustawy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy (art. 51 ust. 1 ww. ustawy).

12 miesięcy

Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 m-cy zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego, o którym mowa w art. 49 ww. ustawy:

- punkt 1 (bezrobotnych do 25 roku życia); lub

- punkt 2 (bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka); lub

- punkt 6 (bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia); lub

- punkt 7 (bezrobotnych niepełnosprawnych);

kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia (art. 56 ust. 1 ww. ustawy).

24 miesiące

Starosta może skierować bezrobotnych, o których mowa w art. 49 pkt 3 ww. ustawy (bezrobotnych powyżej 50 roku życia) do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 m-cy oraz dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne (art.59 ust.1 ww. ustawy).

Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych kierowani są bezrobotni powyżej 50 roku życia, którzy spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego – refundacja jest przyznawana w wysokości do 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia (art. 59 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy).

Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych kierowani są bezrobotni powyżej 50 roku życia, którzy nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia (art. 59 ust.4 pkt 2).

5. OGRANICZENIA

Zgodnie z zapisami Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawcę, jeżeli znajduje się on w trudnej sytuacji ekonomicznej: w rozumieniu art. 1 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnotowym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str 3) oraz wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, star 2)

Pracodawca w trudnej sytuacji ekonomicznej / zagrożone przedsiębiorstwo, jest to małe lub średnie przedsiębiorstwo jeżeli spełnia następujące warunki:

a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub

b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub

c) bez względu na rodzaj spółki, jeżeli z godnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności lub zbiorowej procedurze upadłościowej

Małe i średnie przedsiębiorstwa, które działają krócej niż trzy lata nie uważa się za zagrożone odnośnie tego okresu, chyba że spełniają warunek określony w pkt c). Nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności w/w wymienionych przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone w szczególności gdy występują typowe oznaki, takie jak, rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zadłużenie, rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto.

Definicję tę stosuje się zarówno do przedsiębiorców jak i pracodawców nie będących przedsiębiorcami – zatem każdy pracodawca ubiegający się o organizowanie prac interwencyjnych składa na stosownym wniosku oświadczenie w tej sprawie.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawców będących:

a) partiami lub organizacjami politycznymi,

b) posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich,

c) organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy,

d) organizacjami pracodawców z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy,

e) urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,

f) kościołami lub związkami zawodowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust 3.pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z oóżn. zm.),

g) przedstawicielstwami państw obcych.

Więcej informacji pod numerem:

tel. (58) 677-63-15